Witlofstamp met kaas en spekjes ….. en tuinkers

Je hebt van die mensen die denken dat bij ons altijd alles lukt. Die zijn er. Ga ik nu gelijk even uit de droom helpen.
Deze Witlofstamp met spekjes en boerenkaas uit de Allerhande werd niet zoals op het plaatje dat in het tijdschrift erbij staat. Nou weet ik wel dat de gerechten op die foto’s vaak zo opgeleukt zijn dat ze oneetbaar worden. Maar toch.
Het werd bij ons nogal prutterig. Een beetje babyvoeding met stukjes. Maar ja, als je zo nodig het hele bekertje crème fraîche erin moet kwakken terwijl je de rest van de hoeveelheden naar twee personen hebt omgerekend dan krijg je dat.
En zolang je lekker samen aan de keukentafel zit geeft dat ook helemaal niks. Dan gaat het om de smaak en hoeft het er niet altijd uit te zien als in het boek of tijdschrift.
Wij vergaten ook de mosterd en die kun je rustig weglaten want het is al zoutig genoeg door de kaas en het spek. Wat echt heel lekker was, was de tuinkers. De crème fraîche kun je overigens uitstekend vervangen door een scheut warme melk.
Want ik zei het al eens eerder. Zo’n recept in een supermarkttijdschrift heeft ook als doel om je dingen te laten kopen die je niet echt nodig hebt.
Dus aardappelen, witlof, geraspte kaas, spekblokjes en een scheut warme melk. Daar maak je een hele fijne stamppot mee.
Nou ja, die tuinkers dan. Vooruit. Die houden we erin.
Het was heerlijk.
Gele rijst uit de rijstkoker

Dit is weer zo’n blog waarvan sommigen zullen zeggen: “Gaap gaap gaap, dat wisten we toch al.” Maar juist dan krijg ik achter de schermen nogal eens reacties waaruit het tegendeel blijkt. Dus ik doe hem gewoon.
Het gaat om de gele rijst die wij aten bij de Aangerommelde kip op Thaise wijze. Ooit zag ik eens een pak gele rijst in de supermarkt. Ik heb toen zo hard gelachen dat ik in mijn broek … enzovoort en daarna ben ik nooit meer in die hoek van de winkel geweest om herhaling te voorkomen.
Blijkbaar zijn er dus mensen die niet weten hoe je zelf gele rijst maakt. Doen we even corrigeren.
Voor twee personen doe je 200 gram rijst en 1 theelepel kurkuma samen met 400 ml water in de rijstkoker als je de rijst direct als bijgerecht wilt eten en 300 ml water als je het daarna koud laat worden en gaat gebruiken om te roerbakken later. Oh ja. Ik doe eerst altijd een scheutje olie in de rijstkoker. Vind ik fijn.
Maar goed. Dat was het dus. Nog wel even de rijstkoker aanzetten daarna anders wordt het niks.
Kurkuma is niets anders dan gemalen geelwortel en is het kruid dat kerrie zijn kleur geeft. Er worden zeer magische krachten aan toegeschreven. Google maar even en je weet genoeg. Zo’n potje kurkuma (je mag ook koenjit zeggen) kun je vaker gebruiken dan alleen maar voor gele rijst.
Het heeft een hele subtiele smaak en geeft gerechten een vrolijke kleur. Een half theelepeltje in het water van de nog te koken aardappels is ook leuk en smakelijk. Zeker als je ze daarna bakt. Prachtig! Zie voor meer toepassingen recepten met kurkuma.
Alle reden dus om een potje kurkuma te kopen en nooit meer een pak gele rijst.
Aangerommelde kip op Thaise wijze

Ik doe er een lekkere grote foto van want dit was toch zo’n succes! Zomaar van alles in de pan gesmeten en dat er dan een topgerecht uitkomt.
Nou ja, zomaar van alles in de pan. Wel over nagedacht want het punt was, er moesten dingen op. Dat heb je weleens. Dat dingen op moeten omdat ze anders in de voerbak van het huiszwijntje belanden. En aangezien wij geen huiszwijntje hebben moeten ze dus op!
Aangezien het bijzonder smakelijk uitpakte ga ik hap voor hap beschrijven wat ik gedaan heb, anders weet ik het zelf over een paar weken ook niet meer.
Voor twee personen:
Twee kipfilets in kleine stukjes en omscheppen met een eetlepel Thaise rode currypasta. Als je het pittiger wilt doe je iets meer curry. Even wegzetten zodat het kan intrekken.
Een grote ui (of twee kleintjes) in kleine stukjes en smoren in wat olie. Na paar minuten een paprika in kleine stukjes erbij. Ik had toevallig een gele paprika maar het mag ook een andere kleur zijn. Rood is misschien wel mooier.
Als de ui en de paprika zacht zijn dan de kip erbij. Vuur iets hoger en goed blijven omscheppen tot de kip gaar begint te worden.
Vuur laag en een beetje kippenbouillon erbij zodanig dat de helft van de kip in de bouillon ligt.
Erbij: drie flinke eetlepels gedroogde kokos, een eetlepel vissaus, twee djeroek poeroetblaadjes, een eetlepel suiker (ik had geen goela djawa in huis), een halve limoen (die heb ik altijd in de vriezer).
Zachtjes smoren en na 10 minuten even proeven of er nog wat zout bij moet.
Na 10 minuten een flinke soepkom diepvriesdoperwtjes erin en nog 10 minuutjes zacht pruttelen. Ik had ook nog crème fraîche die op moest maar dat vond ik geen goed idee. Dus niet gegaan.
Dit was een top tien gerecht. Heerlijk met gele rijst.
Diner of Hope

Nog tijd zat om een Diner of Hope etentje te plannen. Het gaat bij dit etentje niet om wat je op tafel zet maar om wat de gasten aan donaties meebrengen.
Een leuk idee en daar gaan we gewoon allemaal even aan meedoen. Eerst begreep ik niet waarom je een “pakket” aan zou moeten vragen en wat dat dan was. Ik weet inmiddels dat dat kaartjes voor op tafel zijn en ballonnen. Om mee te loten naar de Afrikareis met Herman den Blijker moet je een foto insturen of uploaden naar hun Facebook of per email insturen.
Inzendtermijn is beperkt want je foto moet voor 20 mei binnen zijn. En de donaties moeten minimaal 100 euro bedragen. Bovendien moet uit de foto duidelijk blijken dat het hier een Diner of Hope etentje betreft. Anders krijgen ze natuurlijk allemaal van die mislukte kerstdiner foto’s. Dat gaat dus mooi niet door.
Genoeg tijd nog en kaartjes kun je zelf ook maken. Anders knal je maar een bord op tafel met “Voor Diner of Hope” erop.
Ik doe wel mee maar niet met de prijsvraag want ik moet er niet aan denken om met Herman den Blijker af te reizen naar Afrika. Dat heeft overigens niets met Herman of met Afrika te maken maar ik ben niet zo’n reizigster.
Jullie vast wel dus HOP HOP HOP! Goed de voorwaarden lezen en aan de slag.
mei 16, 2012
|
Posted by Culinette

Categories:
Tags:



