Cornette’s Culinaire Weblog

En als je het dan helemaal gehad hebt met al dat eten en al die bollen en ballen dan gaat een simpel soepje er wel in. Dit recept kreeg ik van Vriendin en dat kun je zien want als ik een recept krijg van iemand dan begint het altijd met een net ingrediëntenlijstje. Iets wat ik nooit doe.
Het recept zelf heb ik “herschreven” naar de Culinettemanier. Ook heb ik iets weggelaten. Want Vriendin schept het vet van de bouillon en dat doe ik niet.

Benodigdheden:
1 pot witte bonen (ca. 370 gram)
1 ui gesnipperd
400 gram Italiaanse roerbakmix
1 pot runderbouillon
1 blik/pakje tomatenblokjes met knoflook
Olijfolie
1 ciabatta of focaccia

Verhit de olijfolie in een hapjespan en bak één gesnipperde ui glazig. Voeg de Italiaanse roerbakmix (AH 400 gram) toe en bak 5 minuten omscheppend mee. (evt. kun je Italiaanse kruiden toevoegen) Doe er de pot runderbouillon bij samen met een blik tomatenblokjes. Voeg nog twee potten water toe, breng de soep aan de kook en laat het daarna 20 minuten met de deksel op de pan zachtjes sudderen. Als laatste gaat de pot uitgelekte witte bonen erin en dan nog 10 minuten prutten. Als de soep te dik is kun je nog wat extra water toevoegen. Serveer de soep met warm brood.

In plaats van Italiaanse roerbakmix kun je natuurlijk zelf groente snijden. Bleekselderij, worteltjes, paprika, courgette. Ook kunnen er blokjes salami in of ham.
Maar laat nooit de witte bonen weg. Die horen echt bij een Minestrone.
En op dat warme brood smeer ik natuurlijk dikke boerenboter.

Na alle oliebollen en appelflappen (en champagnebollen en sneeuwbollen) ben je straks wel toe aan iets hartigs. Dan is dit zeer geschikt.
Oven op 200 graden en een ingevette muffinvorm voor 12 stuks.
Maak twee kommen. In de ene kom meng je 150 gram maismeel, 110 gram bloem, 1 el bakpoeder, 1 tl chilipoeder, 1 tl djinten (gemalen komijn) en 1/2 tl paprikapoeder.
In de andere kom meng je een blik goed uitgelekte maiskorrels (400 gram) 50 gram jalapenopepers fijngesneden, 3 el olie, 4 el melk en 2 losgeklopte eieren.
En wees niet eigenwijs door alles gelijk in één kom te doen. Afijn, dat merk je vanzelf.
Nu mogen de twee kommen gemengd worden met elkaar en vervolgens roer je er als laatste 100 gram pittige oude geraspte kaas door.
In de muffinvorm en 20 minuten in het midden van de oven.
Heerlijk om zo te eten of bij een kopje soep maar ook belegd met ham, salami (en nog meer kaas) een traktatie.

Geen oudejaarsavond was vroeger denkbaar zonder Huzarensla. (Dit plaatje heb ik gepikt en heeft niets te maken met de Huzarensla uit dit recept.)
Ergens heb ik een zalig recept voor een ouderwetse Huzarensla. Eigenlijk weet ik het uit mijn hoofd dus zo belangrijk is het niet maar al zoekende kwam ik een dierbaar kookboek tegen. Dierbaar want gekregen van een dierbare. Veel is nog maakbaar maar er staan ook zaken in die wij niet meer kennen en die mij zeer nieuwsgierig maken. Zaken als Dunsel, Kampersteur, Andoren en Arminianen. Groente stond minstens een uur (en dat is nog kort) te koken.
Kortom, dit Kookboek der Rotterdamsche Kookschool uit 1939 is een bron van vermaak. Wat ik vond in dit boek is een recept van een Huzarensla zoals je die zelden meer ziet. Mijn voornemen is om in 2008 bijzondere zaken uit dit boek en andere “vergeten” recepten regelmatig op dit log te smijten want dit mag toch niet verloren gaan.
Onverkort en zonder aanpassingen hier het recept voor een Huzarensla.

300 gram koud kalfsvleesch, 3 hard gekookte eieren, 8 uitjes uit den azijn, 6 augurkjes uit den azijn, 4 koude gekookte aardappelen, 1 gekookte kroot, mayonnaise of olie en azijn naar smaak.
Vleesch, uitjes, augurkjes en kroot apart fijnhakken. De aardappelen met een vork fijnmaken of door den molen malen, de eieren pellen, wit en geel afzonderlijk fijnmaken met een vork of fijnhakken.
Op een schotel afdeelingen maken van vleesch, uitjes, augurkjes, kroot, aardappelen, wit en geel van de eieren, bij wijze van confituurtaart. Elke afdeeling scheiden door een weinig mayonnaise. De schotel garneeren met peterselie of fijngesneden sla.

Vervolgens wordt in een laatste zin op keurige wijze duidelijk gemaakt dat je een stuk sneller bent als je gewoon de hele rotzooi door elkaar mikt met wat olie en azijn erdoor.
Dat het een echt Rotterdamsch kookboek is blijkt wel uit het feit dat hier gesproken wordt van ‘krootjes’. Alleen in de zomer zijn er ‘bietjes’ en in de winter zijn het ‘kroten’.
Heerlijk boek.

De fotografe Melanie Dunea heeft met dit (forse) boek iets unieks afgeleverd. Het is een kook- kijk- en leesboek. Vijftig grote Chefs stelde zij de vraag wat er gegeten moest worden als het hun laatste maaltijd zou zijn. Met wie zouden zij die maaltijd willen nuttigen? Welke muziek zouden ze willen horen en waar zou die maaltijd moeten plaatsvinden. En last but not least: Wie kookt er op dat moment?
Voorwaar geen simpele vragen maar het schijnt een nogal populair spelletje te zijn onder grote koks.
De antwoorden heeft ze op heel bijzondere manier in beeld gebracht. Niet alleen is de tekst op iedere pagina anders (groot, klein, scheef, recht) maar van iedere Chef maakte zij een pagina grote foto passend bij het antwoord en hun persoonlijkheid. Dat levert een heel bijzonder schouwspel op. Bij het lezen van al die (soms heel verrassende) antwoorden komt vanzelf de vraag op: “en hoe maak ik dat dan?” Ook daarin is voorzien.
Achterin staan heel veel recepten (zonder foto’s) en die varieren van culinaire hoogstandjes tot de beste patat en hamburger van de hele wereld.
Een fantastisch boek.
Als je er iets meer van wilt zien kijk dan op de website van Melanie Dunea en klik op My Last Supper. Vervolgens rechtsonder op slide show en dan even stil genieten.
ISBN: 0747594112

Dat ding stond stof te happen. Zonde toch? Maar ik durfde hem (of haar) eigenlijk niet op de kookplaat te zetten. Ik zag het geval al knallen! De Man is echter moediger dan ik en na het zien van een programma van Rick Stein gooide hij alle twijfels overboord en ging koken in de Tajine. Het recept wist hij vijf dagen later nog uit zijn hoofd dus dat was het probleem niet. Eerst de Tajine een aantal uurtjes in het water gelegd (deksel ook) en toen op een zacht pitje warm laten worden. Olie erin en nog ietsje hoger gezet. De kookplaat kan tot 9 maar op 6 begon de zaak al te pruttelen en konden de Mediterrane balletjes erin. Hoe het verder ging zal ik vertellen als ik het recept uit De Man gepeuterd heb maar ik kan in ieder geval nu al zeggen dat de Tajine het prima overleefd heeft. Het was smullen en van stofhappen zal na dit avontuur geen sprake meer zijn.

Plaatjes van deze log op je eigen computer opslaan en gebruiken? Doe maar rustig. Heb ik geen problemen mee. Recepten overnemen? Ook leuk maar wel graag met een link naar Culinette.
Teruglinken naar plaatjes? Ik dacht het niet. Je steelt op die manier iemand zijn bandbreedte.
Een verzoek om dat niet te doen haalde niets uit bij Smulhuisje. Toen heb ik het plaatje maar verwijderd (lees andere naam gegeven). Daarna haalde ze de hele desbetreffende post weg. Ook goed.
Maar alle plaatjes op de weblog van Smulhuisje linken terug naar andere sites en loggers.
Jammer is dat toch. Vooral de weblog van Anchel is populair bij Smulhuisje maar ook anderen zie ik verschijnen.
Heel jammer.
Teruglinken naar plaatjes? Ik dacht het niet!

Met een nieuw jaar in het vooruitzicht krijg je ook weer de voorspellingen. Laat ik mij daar ook eens aan wagen. En wel over de nieuwe Silvo toppers.
Net als een aantal andere “eetschrijvers” kreeg ik een leuke doos in de bus. Over de smaak en toepassing schrijf ik niet. Dat kan ik niet beter dan Koken Blogo en bovendien heb ik dezelfde mening dus dat ga ik niet nog eens herhalen.
De voorspelling is derhalve wel duidelijk. Silvo Toppers? Dat zijn geen blijvertjes! Ik gok erop dat ze de feestdagen nog wel doorkomen maar daarna zullen ze langzaam, stilletjes en zeker verdwijnen. Er zijn namelijk maar twee soorten koks. De koks die niet kunnen koken en de koks die wel kunnen koken. De eerste zullen misschien nog wel zo’n Topper proberen maar vergeten het daarna weer snel. De tweede gaat zijn prachtige creatie natuurlijk niet verpesten met een voorgeprogrammeerd zakje zout met spikkeltjes.
Weleens een dressing geprobeerd uit de bijkeuken van Culinette? Je bent wel gek als je dan nog zo’n zakje gaat uitschudden boven je salade.
Bovendien is er nog iets anders met die Toppers. Geen idee hoe het bij jullie is maar in mijn supermarkt hangen ze boven de “normale” kruiden van Silvo. Nu ben ik geen klein meisje maar ik moet toch echt moeite doen om zo’n zakje van het haakje te wippen. Ik ken toch een behoorlijk aantal mensen die voortaan hun keukentrapje mee zullen moeten nemen naar de supermarkt als ze dit product ook willen proberen.
En als je dan zoveel moeite doet om zo’n product te promoten dan vind ik dat toch wel een giller.

Op de menukaart zet je natuurlijk de echte naam: La tonnata di melanzane. Dat klinkt nietwaar? De vleesloze tegenhanger van Vitello tonnato. Handig voor als er gasten komen die wel vis maar geen vlees eten. Maak eerst de saus. Kan in een blender doch de staafmixer werkt hier ook prima. Meng 100 gram tonijn uit water (goed uitgelekt) met 2 el wijnazijn (rood of wit), 4 el kappertjes, 2 el tomatenpasta of puree en 6 of 7 el dikke mayonaise. In de blender maak je er een dikke saus van. Als het te dik is kan er wat ijskoud water bij.
Saus kan, tot de gasten komen, in de koelkast. Haal hem er wel bijtijds uit. Op het laatste moment snij je dunne plakken van de aubergine en smeert ze in met olijfolie. Grillen in de grilpan of gewoon bruin bakken in de koekenpan. Netjes op een bordje, beetje tonijnsaus erover en garneren met nog wat tonijn, ansjovis en zwarte olijven.