Cornette’s Culinaire Weblog

Er zijn niet zoveel volkeren op de wereld die zout en zoet op één bord leggen. Nederlanders doen het en Chinezen ook. In deze zuurkoolschotel is het heel lekker om dat beetje zoet tegen te komen.
Oven op 180 graden. Uitje fruiten (er mag ook paprika door) en daarna gehakt erbij. Rul bakken en goed pittig maken met wat ketjap. In de ovenschotel doen. Daarop fijngesneden zuurkool en dan bedekken met plakjes banaan en voor de liefhebbers een handje rozijnen (ik dus echt niet!).
Afdekken met aardappelpuree die je al gemaakt had en bestrooien met geraspte kaas. Een half uurtje in de oven en smullen maar.
Aardappelpuree die nog in de oven gaat maak ik altijd iets “natter” dan normaal zodat het niet zo droog wordt.
En weet je wat hier nou lekker bij is? Een ijskoud bruin biertje.

Geen idee hoeveel jaar het al op de markt is maar Boursin was absoluut het eerste “buitenlandse” kaasje dat vroeger thuis op tafel kwam. In die vroegere jaren was er geen mens die op het idee kwam om iets anders met Boursin te doen dan het op een toastje te smeren.
Dat is nu wel even anders en vanaf 1 december kun je met gemak het Kookboek Bijzonder Boursin in je bezit krijgen. Meer informatie op de Boursin website. Hele leuke recepten in dat boek en allemaal de moeite van het proberen waard.
Maar ik heb er ook nog eentje. Niet van mezelf maar van Cherrapeno Blogspot die mij toestemming gaf om zowel het recept als de foto te gebruiken. Een geweldig leuke site trouwens en jaloersmakende foto’s.
Halveer een komkommer in de lengte en haal met de kaasschaaf een randje van de onderkant zodat de komkommer niet meer wegrolt. Met een (thee)lepel de zaadjes eruit schrapen en wellicht nog iets meer zodat je een ruimte krijgt om te vullen met Boursin. Eerst goed droogdeppen met keukenpapier maakt dat wat simpeler.
Daarna in stukjes snijden en op ieder stukje een blaadje basilicum en een zongedroogd tomaatje uit olie prikken. Wat verse peper uit de molen erover en is het geen plaatje? Niet alleen lekker maar zo prachtig om te zien.
Heerlijk in de zomer maar ook helemaal in de kerstkleuren en daarom komt het zeker op tafel met de feestdagen.

Met dank aan Cherrapeno Blogspot. Klik op de foto om naar het originele recept te gaan.
En vergeet niet dat Kookboek Bijzonder Boursin te bemachtigen.

Nee, deze is niet van mij. Gevonden in een glossy tijdschrift uit een ver land en ik wil hem graag onthouden dus plaats ik hem hier.
Helemaal voor mezelf en helemaal voor mij alleen. Maar jullie mogen hem ook maken hoor. Wel uitproberen voor de feestdagen en niet op de dag zelf voor het eerst maken.
Per persoon een grote rode ui. Zorg dat alle uien even groot zijn. Met een scherp mes snij je de bovenkant van de ui af en daarna pellen zoals altijd. De bodem moet aan elkaar blijven!
Daarna, weer met dat scherpe mes, de ui in acht delen snijden (zoals een taart) maar niet helemaal tot op de bodem. Probeer hem daarna vast voorzichtig wat uit elkaar te halen zodat een bloem ontstaat.
Vervolgens zet je de uien naast elkaar in een pan waarin half water en half witte wijn zit met een scheut azijn, peperkorrels en laurierblad.
Laat 15 minuten koken en daarna eruit halen en afkoelen. Nu kun je de uien voorzichtig uitvouwen tot bloem en wellicht zelfs het hart er voorzichtig uithalen zodat je ruimte krijgt om ze te vullen met een vismousse en te garneren met zalmeitjes en bieslook.
Oh, ik vind het zo mooi!
Er staat nergens in het tijdschrift van wie de foto of het recept is dus ik kan de maker helaas niet eren.

Wat een uitvinding dat kant en klare pizzadeeg uit een blik. Ik probeerde die van Appie en dacht in eerste instantie dat één blik voor één persoon was. Maar de lap deeg die uit zo’n blik ploft is meer dan genoeg voor twee personen. Zeker als je hem opleukt zoals in dit recept.
Ik smeerde de lap in met de bijgeleverde tomatensaus en daarna ging er een flinke hand geraspte kaas overheen. Voor die tijd had ik een pond shoarmavlees heel snel en net niet gaar gebakken en een halve rode en een halve groene paprika in reepjes gesmoord in olijfolie.
Dat ging er ook op en daarna kwartier op 200 graden in de oven. Vanzelfsprekend stond er een sterke knoflooksaus op tafel.
Eerlijk gezegd was een pond shoarma wel een beetje veel maar wel erg lekker. Het zal niet de laatste pizza zijn die we met zo’n blik maken.

Heb ik het toch weer. Dat ik denk een recept wel even op te zoeken op deze log en dat het er niet staat. Blijk ik deze wereld dus nog niet een stukje mooier gemaakt te hebben met mijn pompoensoep de luxe.
Gaan we gelijk even rechtzetten. Het mooie van deze soep is het feit dat
1. De Smaak
2. De Kleur
3. De Dikte
perfect zijn en dat zonder het gebruik van bindmiddelen en andere rommel.
Dat komt door de combinatie van tomaat (kleur en smaak), winterwortel (kleur en binden) en pompoen (kleur en smaak).
Neem 1/3 tomaat, 1/3 winterwortel en 1/3 pompoen en snij alles in grove stukken. In de pan en smoren in wat olie. Kippenbouillon erbij en prutten maar.
Na een uurtje ofzo haal je de staafmixer erdoor en is de soep klaar. Eventueel nog verdunnen met wat bouillon.
Stel dat je de soep extra bijzonder wilt maken. Giet dan de hele zwik door een zeef zodat je een hele mooie gladde soep krijgt.
Kruiden zoals kerrie of chilipoeder kunnen de soep iets pittiger maken. Maar ook een stuk verse gember (schillen maar niet snijden) meekoken (voor de staafmixer uit de pan halen) is een aanrader.
In grote hoeveelheid maken want de vriezer is dol op deze pompoensoep de luxe. Verse room pas op het bord erbij doen.