Posts belonging to Category Ovenschotels

Speklapjesprobleem. Ik vind het een leuk woord. Veel mensen hebben een speklapjesprobleem. Ze passen namelijk niet in de pan als je er een paar hebt. Kwestie van in stukken snijden. Die speklapjes dan hè? Maar je hebt eigenlijk geen pan nodig die spetterende speklapjes veel spetters rond laat spetteren op je spetvrije kookplaat.
Om knapperig gebakken aardappels met knapperig gebakken speklapjes op tafel te zetten heb je precies één (uno, un, one, eins, ien, en, einn) ovenschaal nodig.

Verder geef ik hier natuurlijk geen recept van want hoe dit werkt begrijp je zelf ook wel. Want je snapt dat als je die aardappels in kleine stukken gesneden en omgehusseld hebt met wat olie en ze in de oven (190 graden) gezet hebt dat je ze dan na 25 minuten even omschept en dat je vervolgens de stukken speklap lekker met kruiden insmeert en die dan 10 minutes later (25 + 10 = 35 vanaf het begin) op de aardappels legt.
Een kwartiertje later (25 + 10 + 15 = 50 minuten in totaal) zijn de aardappels bruin en gaar en de speklapjes idem dito.

En als je dan vraagt of dit ook werkt met aardappels, wortel en paprika en met moten zalm?
Ik weet zeker van wel. Maar ook daar krijg je geen recept van.

Wij aten overheerlijke kip in witte wijnsaus met veel knoflook en crème fraîche met als bijgerecht mosterdaardappels uit de oven. En als ik dat vertel wat hoor ik dan? Of ik het recept van die mosterdaardappels alsjeblieft, alsjeblieft, alsjeblieft snel wil plaatsen.
Geen kip die naar die kip vraagt. Geen haan die daarnaar kraait. Nou, die kip komt heus ook nog. Maar goed, doen we eerst de aardappels.
De mosterdaardappels kun je net zo sterk maken als je wilt. Kwestie van meer of minder mosterd erdoor. Sterke mosterd moet je hebben want mosterd verliest wat van zijn kracht als je het gaat verwarmen. De foto is van voor het moment dat ze de oven ingaan. Maar dat begrepen jullie waarschijnlijk wel.
Als ze eruit komen zijn ze heerlijk knapperig bruin.

Voor twee personen:
Een pond vastkokende aardappelen schillen en in pinkdikke plakken snijden. Kook de plakken 5 minuten en giet ze af in een vergiet. Goed uitlekken.
Snij wat verse kruiden fijn (bieslook, peterselie). Je kunt overigens ook kiezen voor gedroogde kruiden. Doe de aardappelplakken in een ovenschaal. Meng een flinke dikke eetlepel crème fraîche met een deciliter slagroom, de kruiden en een eetlepel (of iets meer) sterke mosterd.
Schep dit voorzichtig door de aardappelen. Oven staat inmiddels op 190 graden en daar mogen ze 40 minuutjes in tot ze lekker bruin zijn.

Heerlijk bij vis maar eigenlijk kan het overal bij. Lekker pittig en door de room toch ook zacht.
Zoals gezegd aten wij het bij kip in witte wijnsaus. En wat dronken we erbij?
Een dikke vette rode wijn. Zo eigenwijs zijn we dan ook wel weer.

Zullen we weer eens vis eten? We eten te weinig vis. Wel begrijpelijk want vis is soms stevig aan de prijs. Kies ondanks dat toch een goede kwaliteit en geen onduidelijke gekweekte soorten. De diepvries wil ook nog weleens uitkomst bieden.

Vis uit de oven. Makkelijk, gezond en heerlijk. En volop variatie mogelijk. Laten we beginnen met de basis.
Niets anders dan een ovenschaal goed invetten met olie, dun laagje groente op de bodem, moten witte vis erop, wat schijfjes citroen, glaasje witte wijn erbij en nog wat olie eroverheen druppelen.
Afdekken met aluminiumfolie en 20 minuten in de oven op 180 graden. Klaar ben je.

Maar het kan nog lekkerder door er verse kruiden tussen te stoppen en overheen te strooien. Verse tijm, rozemarijn, peterselie.
Groente onder de vis kan van alles zijn. Tomaten, in dunne plakken gesneden venkel, courgette of plakjes citroen.
Eigenlijk vind ik de simpelste variant het lekkerst. Alleen verse kruiden, tomaat en citroen. En uiteraard de witte wijn en de olie.
Heerlijk met Franse wortelen  en gekookte aardappelen. Het vocht uit de vis over de aardappelen en dan mag je ze prakken. Dat mag.
Lekker hele sterke mosterd op tafel voor de liefhebbers.