Cornette’s Culinaire Weblog

Dit is weer zo’n “rotzooi maar een beetje aan” recept. Beetje meer van dit of beetje minder van dat. Maakt niet zoveel uit. Je moet een stevige burger krijgen die bij het bakken niet uit elkaar valt.
Verse spinazie? Dan minimaal een kilo roerbakken, uitlekken en heel goed uitknijpen (als het koud geworden is). Grove diepvriesspinazie is simpeler maar een pak van 450 gram is wat weinig. Met die deelblokjes van vandaag is het gelukkig makkelijk om er nog een half pak bij te doen.
Goed ontdooien en zoveel mogelijk vocht eruit knijpen. Fijnsnijden en mengen met 100 gram pittige geraspte kaas, 2 eieren en 50 gram bloem. Zoals gezegd moet het een stevig mengsel worden. Beetje meer kaas kan altijd.
Handen met bloem bestuiven en mooie platte burgers of geplette kroketten van maken. Lekker krokant bakken.
Je kunt er ook nog piepkleine blokjes ham of heel fijngesneden zongedroogde tomaatjes op olie doordoen.
Lekker met verse pasta en tomatensaus. Maar ook bij b.v. rollade of vis en dan met gebakken aardappeltjes.

Ik zit een beetje in mijn taartenperiode geloof ik. Gaat wel weer over.
Veel recepten waarin zuurkool een rol speelt zeggen dat je het eerst even moet opkoken. Doe ik nooit. Eerst proeven en als het erg zuur is in vergiet doen en even afspoelen met warm water en goed uitlekken.
Deze zuurkooltaart is machtig eten en dus nemen we maar 350/400 gram aardappelen en 350/400 gram zuurkool voor vier personen. De aardappelen koken en na het afgieten grof prakken met een vork en even laten afkoelen.
Maak een bodem voor hartige taarten. Uit een pak of uit de vriezer en je kunt zelfs bladerdeeg gebruiken. De aardappelen verdelen over de bodem. Daarop een aantal in stukken gesneden knakworstjes en daaroverheen de zuurkool.
Klop twee eieren met een paar eetlepels room en wat peper en zout. Giet dit over de zuurkool en doe er nog wat geraspte kaas overheen.
In het midden van de oven op 180 graden en na een half uur kan de taart op tafel. In de tussentijd hebben we de Riesling die we hierbij drinken al voorgeproefd.

Dit is echt een leuke voor onverwachte langswaaiers. Dat je ineens met z’n vieren bent in plaats van met twee en toch snel iets gezelligs op tafel wilt zetten. Ga ik er wel vanuit dat je een goed gevulde voorraadkast en koelkast hebt. Het is doodgewone spaghetti met ….. en toch net effe anders. Kook per persoon 100 gram spaghetti en laat uitlekken. Kluts ondertussen een ei met een paar eetlepels geraspte kaas en een eetlepel gesmolten boter. Meng dit door de spaghetti en zet even apart.
Maak de vulling. In dit geval broccoli, rode paprika, ui en stukjes kip even roerbakken maar niet te gaar. Laat je fantasie eens werken en probeer ook champignons met spekjes en andere groenten. Niks moet, alles mag als het maar niet te nat is.
In een ovenschaal metsel je een bodem en zijkanten van de spaghetti (gewoon met je handen, niet zeuren) en vul met de groenten. Kluts nog twee eieren met een paar flinke eetlepels room en giet dit over de groente.
Hup! De oven (175/180 graden) in maar wel eerst afdekken met folie (belangrijk anders droogt je spaghetti uit). Na 20 minuten haal je de folie eraf, doe je er nog wat geraspte kaas overheen en nog 10 minuutjes terug.
Laat heel even op tafel staan voor je de taartpunten gaat snijden anders valt het alsnog uit elkaar. Maar die tijd heb je toch even nodig om een mooi flesje wijn open te trekken en de glazen te vullen.

Heb ik weer. Zeg ik tegen iemand: “Zoek maar op Culinette. Daar staan heerlijke Franse wortelen.”
Staan die wortelen helemaal nergens. Heb ik ze nog niet met de wereld gedeeld. Hier komen ze:
Dikke wortelen (winterwortelen, dikke bospenen) in dunne plakken snijden. Smoren in olijfolie en gelijk wat ongepelde tenen knoflook erbij. En smoren is smoren en niet bakken. Zachtjes aan dus. Steeds even omroeren. Na een minuutje of 20/30 even prikken of ze al gaar worden. Winterwortelen duren iets langer dan dikke bospenen.
Als ze gaar zijn dan wat zwarte olijven erbij. Heel, half of in plakjes. Mag je helemaal zelf weten.
Goed doorwarmen en klaar zijn de Franse wortelen. Wij eten ze met gebakken aardappelen en een groene salade als we een aanval van vegetarisch hebben. Of met gebakken vis. Alles lekker gebakken in de olijfolie.
Is heel gezond.

Mensen die een groentetuin hebben weten er alles van. Eén courgetteplant is echt genoeg!
Niet alleen voor jezelf maar ook voor allen die je lief zijn. Wij hadden er ooit eentje in een grote bak op het terras en ook toen sloop ik ’s avonds laat de straat in om bij buren stiekem een courgette op de stoep achter te laten.
Deze salade is een bedenksel van De Man en dus weet ik niet alle hoeveelheden want “hij doet altijd maar wat.” En aangezien hij ook de vaatwasser in- en uitruimt rond het koken laat ik hem fijn zijn gang gaan.
Een middelgrote courgette in plakken snijden en grillen zoals bij de Gegrilde courgettesalade.
Wat kappertjes smoren in een klein pannetje met olijfolie. Courgette in stukken en de kappertjes (met de olie) erbij. Twee tomaten in stukjes, wat ansjovis, het sap van een halve limoen met wat witte wijnazijn, peper en zout en peterselie.
Dat smijt je er allemaal door. Eventueel wat fijngesneden zwarte olijven en natuurlijk een boel knoflook!
Wij aten het op kamertemperatuur bij een stukje gegrilde kip en met een prachtige rosé.

Een heerlijk voorgerecht of koele lunch voor warme dagen. Zorg voor een pond goede rijpe tomaten en snij die in kleine blokjes. Meng die met 1/4 theelepel zout, een 1/4 theelepel zwarte peper, 2 of 3 eetlepels olijfolie, 1 eetlepel balsamico en 1 eetlepel witte wijnazijn.
Even proeven en als de tomaten niet zo zoet zijn als ze lijken mag er een theelepel suiker door. Naar smaak (hoeft niet) wat fijngesneden basilicum en platte peterselie erbij.
Laat een uurtje staan zodat de smaken kunnen intrekken. Snij een ciabatta in de lengte door de helft en vervolgens in stukken van 10 cm. De snijkant even roosteren in de koekenpan en daarna insmeren met een teen knoflook.
Vlak voor het serveren schep je de tomaten op de ciabatta en maakt het af met heel dun in ringen gesneden rode ui.
Nog uit te breiden met heel fijngesneden zwarte olijven en kappertjes indien gewenst.

Die BBQ gaat overuren maken in de komende dagen. En gaat het toch nog regenen dan maak je deze gegrilde courgette gewoon in de grilpan. Op de BBQ maak je lekker veel want je kunt het de volgende dag heerlijk als bijgerecht eten bij pasta ofzo.
Snij de courgette in lange dunne plakken en maak een mengsel van olijfolie, limoensap en knoflook. Insmeren en grillen.
Op een mooie schaal en nog wat olie/limoen/knoflook erover. Basilicumblaadjes erdoor, verse parmesaan en zwarte peper.
Natuurlijk zijn geroosterde pijnboompitjes er ook goed overheen maar neem dan wel altijd de Europese en nooit de Chinese.
Lees hier waarom.
Rest van de website is trouwens ook de moeite waard.

En zo zaten wij, met dank aan de gulle gever, op zaterdag aan de keukentafel met een hele, hele, hele grote berg asperges. Ik eet ze nog altijd het liefst met gerookte zalm en zo’n ontzettend dikke warme hollandaisesaus. Die maakt De Man door eindeloos boter en eidooiers met wat limoensap te kloppen in een schaal die op een pan kokend water staat. Zalig gewoon.
Kleine gebakken aardappeltjes erbij en een mooi flesje open. Het kan niet beter.
Nu kun je moeilijk een aantal kilo’s asperges in één keer opeten en dus gaat de rest de vriezer in. Kan dat dan? Ja, anders zou ik het niet doen natuurlijk.
Asperges dik schillen, kontje eraf (zoals bij mij ook zou moeten) en in de vriezer. De kneep zit hem in het bereiden als ze uit de vriezer komen. Nooit eerst ontdooien! Altijd zo uit de vriezer het kokende water in. Water weer aan de kook brengen en drie minuten koken en dan 15 tot 20 minuten in het hete water laten staan.
Het is het laatste weekend dat asperges gestoken mogen worden dus rennen!

Dit was me toch heerlijk. Als je niet zo’n olijfolie-eter bent dan meng je de olie met witte wijn om aanbranden te voorkomen. Eventueel tussendoor een scheutje erbij. Wij deden dat niet want wij zijn olijfolie-eters.
Scheut olijfolie in brede pan. Laagje dun gesneden plakken rode ui op de bodem. Peper, zout, knoflook en kruiden (tijm, rozemarijn etc) erover en dan laagje heel dun gesneden courgette erop. Weer peper, zout en de rest erop en wat olie en nog een laagje courgette en weer de rest. Voor alle zekerheid nog een laagje olijfolie erover.
Zo’n 30 minuten héééééél zacht smoren. Niet teveel vocht erbij want de uien moeten een beetje karamelliseren.
Dan ziet het er zo uit. Tja, wij hebben de rare gewoonte om groente op een apart bordje te serveren. Geen idee waarom.

We moeten meer groente eten. We weten het allemaal maar slechts weinig mensen lukt het ook echt. Op Kreta vergrepen wij ons dagelijks aan de gevulde groente en daar gaan we thuis mee door. Groente kun je vullen met van alles en nog wat dus voorlopig zijn we nog niet klaar met dit onderwerp. Reken op één grote vleestomaat per persoon als je het als voorafje eet of twee per persoon als hoofdgerecht. Drie halve mag natuurlijk ook. Met vier grote tomaten neem ik 450/500 gram verse zalm in kleine stukjes. Doe dat in een kom en meng het met twee eetlepels olijfolie, een eetlepel fijngesneden platte peterselie, een eetlepel kappertjes, een eetlepel paneermeel en knoflook naar smaak. En natuurlijk wat verse zwarte peper. Tomaten uithollen en droogdeppen met keukenpapier. Stevig vullen met het zalmmengsel. Een kop erop mag. De kapjes van de tomaten snoep je ondertussen op.
Tegen elkaar aan in een ovenschaal zetten (invetten met olie) en nog wat olie en paneermeel erover. Iets boven het midden van de oven op 200 graden en na 35 minuten zijn ze klaar.
Heerlijk met spinazie en als je niet aan het lijnen bent mag er wat pasta bij.
Wij niet, wij mogen er op dit moment geen pasta bij.

Note: Paneermeel zit niet in een pakje. Paneermeel is een fijngemalen volkorenbeschuitje.