Posts belonging to Category Hartige taarten

Een kaasdoedel

Beetje stom plaatje bij deze kaasstrudel maar dat geeft niks. Ik vond hem in een heel oud bakboek en je kunt er zo mooi op zien hoe je het deeg dicht moet vouwen. Dus vandaar dit stomme plaatje. In het oude boek noemt men het een kaasstrudel maar een strudel is van filodeeg en deze van bladerdeeg dus noem ik hem een doedel.
De vulling in het originele recept bevalt me niet zo want ze doen er kleine stukjes bleekselderij in. Dat zijn die groene dingetjes die je ziet. Ik ben geen liefhebber van bleekselderij. Ook niet van groene dingetjes trouwens.
Je kunt dat vervangen door b.v. kleine stukjes paprika. Dat geeft kleur en is wel erg lekker. Ik smoor die paprika (1 hele rode in stukjes) een beetje want anders blijft het zo hard. Maar goed, dat moet je allemaal zelf weten.

Op een vel bakpapier maak je een rechthoek van 35 x 50 cm van bladerdeeg. Plakjes aan elkaar plakken dus. Vijf naast elkaar en daaronder weer vijf en daaronder nog eens vijf. In totaal vijftien blaadjes.
Nu heb je 30 x 50 cm dus stukje bakpapier erop en even met de deegroller nog ietsje rollen. Plakken ze gelijk goed aan elkaar. Je moet van die afmetingen geen nachtmerries krijgen. En ook niet te dun uitrollen want dan is de vulling straks te zwaar en gaat het deeg kapot.
Het gaat erom dat de vulling past in het midden van het bladerdeeg en dat je niet teveel hebt anders kun je hem niet goed dichtvouwen.

Snij 125 gram emmentaler (maar gewone jonge boerenkaas is ook prima) aan kleine stukjes en meng dat met 125 gram hamblokjes en 75 gram gorgonzola en eventueel 3 stengels bleekselderij of 1 rode paprika heel fijngesneden.
Prik het bladerdeeg een aantal keren in met een vork en leg het ham/kaasmengsel erop. Zorg dat de randen een stuk vrij blijven. Eerst de korte kanten naar binnen vouwen en dan de lange kanten eroverheen. Dichtplakken met een beetje water en goed dichtdrukken .
De strudel omdraaien met de naad naar beneden (gewoon je bakpapier het werk laten doen) en op de bakplaat leggen. Prik hem ook aan de bovenkant een aantal keren in met een vork en bestrijk hem met wat gesmolten boter Hij gaat 20/25 minuten de oven in op 225 graden.

Je kunt hem helemaal van te voren klaarzetten en afdekken met een vochtige theedoek en later afbakken. Of vooraf bakken en op kamertemperatuur eten. Ook erg lekker.
Eet je hem warm dan is het met een groene salade erbij een prima maaltijd. Kopje soep vooraf en klaar ben je.
Maar tijdens pakjesavond of met oud en nieuw zou ik hem zeker op het menu zetten. Uiteraard kun je iedere afmeting maken die je wilt. Mini-kaasdoedels zijn ook erg fijn. En lekker creatief aan de slag met die vulling hè?

Weer zo’n recept van niks. Je kunt het niet eens een recept noemen. Een hartige taart zonder bodem die ook eigenlijk geen hartige taart is. Wat moet je daar nou mee? Ik weet het ook niet. Maar lekker was het wel en makkelijk ook nog.
Ik vind een hartige taart met een deegbodem vaak zo zwaar en zeker teveel voor twee personen. En waarom zou je zo’n taart een dikke bodem meegeven? Zonder bodem gaat ook prima.
Voor twee personen een grote broccoli in kleine roosjes. Even de kook erover en afgieten. Broccoli in ronde vlaaivorm (goed invetten) uitspreiden. Drie eieren kloppen, wat room erbij en erover gieten. Uitgebakken spekblokjes ertussen en blokjes kaas. Ik koos hier voor gorgonzola maar een andere kaas gaat ook prima.
Zo’n 20/25 minuten in de oven op 180/190 graden. Grote schaal fijne groene sla en eventueel een stukje gebakken zalm of gegrild stukje vlees en klaar ben je.

Natuurlijk zijn er talloze variaties op te bedenken. Blokjes ham of salami in plaats van uitgebakken spekjes. Gemengde groente/champignons of bloemkool in plaats van broccoli. Kleine gehalveerde tomaatjes erop. Varieren met de kaas. Geitenkaas is ook een fijn plan.
Gewoon lekker en ontzettend makkelijk. En dat willen we toch?

Hierna doen we even geen hartige taarten meer. Goed? Maar deze moet echt even. Het is de Uienquiche met gorgonzola uit de Allerhande. Recept onder de link.
Er ging met deze taart (ik noem het een taart in plaats van een quiche) iets niet helemaal volgens het recept. En jullie hebben het grote geluk dat ik mij volledig opoffer en recepten uitprobeer om vervolgens verslag te kunnen doen.
Jullie lopen dus niet tegen hetzelfde probleem op. Ik zou maar eens netjes dankjewel zeggen zo onderhand. Want ik zou het liefst iedere avond een bak sla met tomaten oppeuzelen en verder niks maar dat kan dus niet vanwege jullie.

Waar waren we. Bij die uientaart met gorgonzola. Recept klopt helemaal en je kunt precies doen wat er staat. Krijg je een geweldige taart. Nou! Wat was dan het probleem? Het volgende. Mijn gorgonzola was zacht. En een zachte kaas (bijna smeerkaas) kun je met geen mogelijkheid aan blokjes snijden.
Kan niet. Gaat niet. Onmogelijk. Dus daar sta je dan met je klomp zachte kaas die aan je mes plakt. Gelukkig had ik net de bevroren plakjes bladerdeeg voorzichtig in de vorm gedaan en die waren nog behoorlijk stevig. Dus heb ik die gorgonzola over de bodem gesmeerd. Als je bladerdeeg zacht is kun je dat wel vergeten.
Tip van de eeuw is dus om oude c.q. stevige c.q. snijdbare gorgonzola te kiezen. Of gewoon te vervangen door roquefort of danish blue. Wat smaak betreft kan de taart dat best hebben.
Maar goed, bij mij zat de kaas dus op de bodem met daaroverheen het ui/ei/roommengsel. En ook dat was heerlijk.

Oh ja, kijk even naar de Kcal. Er staat dat de taart voor vier personen is. Wij aten hem met z’n twee op. Met gemak. Heftig taartje.